يكى از امكانات بزرگ نظام، اين نسل جوانِ تحصيلكرده‌ى پرانرژىِ پرانگيزه‌اى است كه در كشور ما وجود دارد. اينها تحصيل كرده‌اند، درس خوانده‌اند، باانگيزه‌اند، در راه فهم و درك مسائل گوناگون در بخشهاى مختلف تلاش ميكنند، داراى اعتماد به نفس‌اند. ما امروز در جوانهايمان احساس ميكنيم يك اعتماد به نفسى وجود دارد كه در گذشته وجود نداشته است، و در كمتر ملتى هم اين را مشاهده ميكنيم.
  • ???? ????
  • ?????? ?? ????
  • ?????? ?? ??
  • ?????
  • ??????
  • ?????? ??? ???????
  • ????? ?????
  • ????? ??????
  • ???? ? ????
  • ?????
  • ????? ??
HyperLink
سامانه آموزش مجازی نهاد
سامانه رابطین مرکز فرهنگی قرآن و عترت
HyperLink
HyperLink
HyperLink
HyperLink
HyperLink
HyperLink
HyperLink
 
 
دعا و ذکر در درمان و پيشگيري
موضوع مقاله: اسلام و سلامت نویسنده: دکتر غلامرضا محمدي

دعا و ذکر در درمان و پيشگيري
دکتر غلامرضا محمدي فارساني


معنويت عبارت از اعتقاد به خدا يا قدرت برتر است.در طب معنوي تلاش مي شود از طرق مختلفي قدرت دفاع بيمار و اعتماد به نفس او را افزوده و به او در کنار آمدن با مشکلات و بيماري هاي مزمن کمک نمايند.يکي از اين راهها دعا درماني است که تقريباً در هر فرهنگي يافت مي شود.دعا برقراري ارتباط با کمال مطلق است هر چند ممکن است اين کمال مطلق نامهاي مختلفي داشته باشد.مردم مي توانند در هر زمان و مکاني دعا کنند و به هيچ وسيله و هزينه اي هم نياز نيست. اکثر مردم معتقدند که دعا در بهبود آنها نقش دارد چنانکه يک مطالعه در سال 1996در آمريکا نشان داد که 82% مردم معتقد به تأثير دعاي خود شخص در بهبود بيماري، 73% معتقد به تأثير بيشتر دعاي ديگران و 77% معتقد به نقش خدا در درمان بيماري هاي صعب العلاج يا خطرناک بودند.بررسي هاي مکرر و معتبر علمي نقش دعا در درمان بسياري از ناراحتي هاي روحي و بيماري هاي مزمن مثل روماتوئيد آرترايتيس را به اثبات رسانده است. الکسيس کارل نيز در کتاب خويش با نام «انسان موجود ناشناخته» مي گويد: «در بين بيماران من دينداران درمان پذيرترند.» هدف از اين مقاله بررسي تأثير دعا در درمان بيماريها و مقايسه اين اعتقاد در درمان بيماران مراجعه کننده به طب سنتي و طب جديد است. مطالعه اي به روش مورد- شاهد انجام شد.گروه مورد شامل 100 نفر از بيماران درمان شده با طب سنتي و گروه شاهد نيز شامل 100 نفر از بيماران درمان شده با طب جديد بودند.اطلاعات از طريق پاسخ اين بيماران به پرسشها(پرسشنامه) جمع آوري شد. 5/83 درصد بيماران طب سنتي اعتقاد به تأثير دعا و خواست خدا در درمان بيماريشان داشتند که اين ميزان در بيماران طب جديد 69% بود. اين تفاوت از نظر آماري معني دار مي باشد.در مورد عقيده بيماران هر دو گروه راجع به انجام امور ديني نتايج زير به دست آمد: 5/75 درصد بيماران طب سنتي خود را مقيد به انجام واجبات مي دانستند. اين ميزان در بيماران جديد 58% درصد بود که تفاوتشان از نظر آماري معني دار مي باشد. همان گونه که در مقدمه بيان شد و از نتايج اين مطالعه نيز مشهود است اعتقاد به تأثير دعا در درمان بيماري در بين هر دو گروه بيماران زياد است ولي بيماران مراجعه کننده به طب سنتي به اين مسأله بيشتر معتقد بودند. البته بايد دانست که دعا يک روش جايگزين نيست بلکه مکمل ساير درمانهاست و مبتلايان به بيماريهاي خطرناک نبايد دعا را به عنوان خط اول درمان انتخاب کنند و درمان خود را به تأخير بيندازند.
 

 
    
 
       ::        :: کلیه حقوق برای نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری دانشگاه علوم پزشکی تهران محفوظ می باشد.
     Powered by MSMSoft